- 09:08 - 0 yorum
Ezel Dizisi Küçük Bir Yazi
( Aşağıdaki yazının Ezel dizisi ile hiçbir alakası bulunmamaktadır )
TANITICI YAZI
Köyün çıkışındaki mezarlığın yanından geçerken durup okudu. Bir hıçkırık boğazında düğümlenip kaldı yürürken. Yutkundukça sertliğini duyuyordu gırtlağında. Kocası sağ olsaydı kendisi böyle mi olurdu? Parmak kadar çocukla yollara vurur muydu hiç kendisini? Durmak dinlenmek bilmeden el kapılarında, gece gündüz çalışırdı kimseye el açmamak için. Oğlu daha doğmamıştı, dört kızları vardı. Teravih dönüşlerinde ocağın başında karşılıklı otururlar, öğrendiklerini, duyduklarını bir bir anlatırdı kendisine. Anımsamaya çalışıyordu bunlaa.Ne ki, düşünceler bir belirip bir kayboluyordu bulutlara girip çıkarcasına. Deli toplu yakalayamıyordu hiçbirini, ömer'miş. Bilmem neredeki oğlaktan, oğlağın boğazındaki ipten, sorumlu tutarmış kendisini. O oğlak olmayı, çocuklarının da boğazındaki ip olmalarını ne denli istiyordu şimdi. "Nerdesin Ömer?" diye içlendi. Geceymiş. Karanlık bir gece, kendisinin çile doldurduğu geceler gibi. Sokakları, ışıkları yanan evleri, yoksulları bir bir dolaşır mıymış ne yaparmış? Eşek geriye asılınca usundaki şerit kopar gibi oldu birden. Kaldığı yeri kaybetmekten korkarak sıcağı sıcağına bağlamaya çalıştı. Boşlukta kocasının dudakları açılıp kapandıkça sözcükler dökülüyordu aralarından, sıcak nefesini duyuyordu. Zorlandı usu. Taş kaynatan bir anayı mı görmüş? Nasıl görmüş? Görürmüş hep. Öyle de, kendisini neden gören olmadı bugüne değin? "Gel de bul beni Ömer!" Sonra gidip un çuvalını yüklenip getirmiş. Boş un çuvalları yolboyu savruldu gitti önünde. Elini uzatsa tutacaktı bir çoğunu. Unlar, uzaklaşarak savruluyordu havada. Kar yerine un mu yağıyordu? Yıkmış yetimlerin kapısına ve helallik dilemiş üstelik dul kadından. Dört mü ne arkadaşlarmış. Onlar varken hiçbir karanlık yoksulu gizleyemezmiş. Hele biri, sürekli verirmiş elindekini avucundakini. "Ebubekir, Ömer, Osman Aliii, Ali... Ey Alü!" Tükrüğü geçmiyordu boğazındaki düğümden. Oğlunun korkmayacağını bilse bağıracaktı dağa taşa duyurmak için sesini, hüngür hüngür ağlayacaktı avazı çıktığınca.
Anne Hikayeleri | T.C Devlet Bakanlığı


0 Responses to "Ezel Dizisi Küçük Bir Yazi"
Yorum Gönder