Ezel Dizisi Küçük Bir Yazi

( Aşağıdaki yazının Ezel dizisi ile hiçbir alakası bulunmamaktadır )

TANITICI YAZI

Köyün çıkışındaki mezarlığın yanından geçerken durup oku­du. Bir hıçkırık boğazında düğümlenip kaldı yürürken. Yutkundukça sertliğini duyuyordu gırtlağında. Kocası sağ olsaydı kendisi böy­le mi olurdu? Parmak kadar çocukla yollara vurur muydu hiç kendi­sini? Durmak dinlenmek bilmeden el kapılarında, gece gündüz ça­lışırdı kimseye el açmamak için. Oğlu daha doğmamıştı, dört kızla­rı vardı. Teravih dönüşlerinde ocağın başında karşılıklı otururlar, öğrendiklerini, duyduklarını bir bir anlatırdı kendisine. Anımsama­ya çalışıyordu bunlaa.Ne ki, düşünceler bir belirip bir kayboluyor­du bulutlara girip çıkarcasına. Deli toplu yakalayamıyordu hiçbirini, ömer'miş. Bilmem neredeki oğlaktan, oğlağın boğazındaki ipten, sorumlu tutarmış kendisini. O oğlak olmayı, çocuklarının da boğa­zındaki ip olmalarını ne denli istiyordu şimdi. "Nerdesin Ömer?" di­ye içlendi. Geceymiş. Karanlık bir gece, kendisinin çile doldurduğu geceler gibi. Sokakları, ışıkları yanan evleri, yoksulları bir bir dola­şır mıymış ne yaparmış? Eşek geriye asılınca usundaki şerit kopar gibi oldu birden. Kaldığı yeri kaybetmekten korkarak sıcağı sıcağı­na bağlamaya çalıştı. Boşlukta kocasının dudakları açılıp kapan­dıkça sözcükler dökülüyordu aralarından, sıcak nefesini duyuyor­du. Zorlandı usu. Taş kaynatan bir anayı mı görmüş? Nasıl gör­müş? Görürmüş hep. Öyle de, kendisini neden gören olmadı bugü­ne değin? "Gel de bul beni Ömer!" Sonra gidip un çuvalını yüklenip getirmiş. Boş un çuvalları yolboyu savruldu gitti önünde. Elini uzat­sa tutacaktı bir çoğunu. Unlar, uzaklaşarak savruluyordu havada. Kar yerine un mu yağıyordu? Yıkmış yetimlerin kapısına ve helallik dilemiş üstelik dul kadından. Dört mü ne arkadaşlarmış. Onlar var­ken hiçbir karanlık yoksulu gizleyemezmiş. Hele biri, sürekli verir­miş elindekini avucundakini. "Ebubekir, Ömer, Osman Aliii, Ali... Ey Alü!" Tükrüğü geçmiyordu boğazındaki düğümden. Oğlunun korkmayacağını bilse bağıracaktı dağa taşa duyurmak için sesini, hüngür hüngür ağlayacaktı avazı çıktığınca.

Anne Hikayeleri | T.C Devlet Bakanlığı

0 Responses to "Ezel Dizisi Küçük Bir Yazi"

Yorum Gönder